MILOUSKA Oude liefde roest niet, luidt het spreekwoord. Het gevoel voor iemand die je ooit liefhad, verdwijnt zelden of nooit helemaal. De oude Romeinen zeiden ook zoiets: Antiquus amor cancer est, oude liefde is een woekering. Met Latijn, mits goed geoefend op uitspraak, intonatie en context, kom je vast goed voor de dag. Maar dat oer-Hollandse, met z’n mooie ritme en eenduidigheid, heeft ook wel wat. Er schort aan beide spreekwoorden maar één ding: het is klinkklare onzin. Althans, dat dacht ik tot voor kort.
Verkering nummer één, liefde ik van m’n bijna zeventiende tot m’n nét achttiende. Een slagerszoon op wie ik stapelgek was, al was het misschien alleen omdat hij me van de overtuiging afhielp dat ik voor altijd alleen zou blijven, te lang, te gespierd, te slim,…
